Δεν έχω ιδέα γιατί μου συμβαίνει όλο αυτό το μπέρδεμα. Είναι σαν να θέλω να ελευθερωθώ. Νιώθω ήδη ελεύθερη αλλά δε νιώθω καλύτερα γιατί το ξέρω μόνο εγώ. Πρέπει να το μάθει. Δεν μπορώ να του το πω. Είμαστε αρκετό καιρό μαζί και τώρα περνάει δύσκολα. Δεν μπορώ να του φορτώσω κι άλλα στο κεφάλι του. Κι είναι ότι κανονίζει τις άδειές μας μαζί για να πάμε διακοπές μαζί και να περάσουμε υπέροχα ΜΑΖΙ. Δεν ξέρει ότι τον απάτησα δύο φορές κι ότι αν είχα την ευκαιρία θα το ξανάκανα. Αλλά κυρίως δεν ξέρει ότι ερωτεύτηκα άλλον, ανώτερο που δε μ'έχει ακουμπήσει παρά μόνο στο μπράτσο για να με χαιρετίσει ή να μου δείξει πότε θα περάσουμε το δρόμο. Προσπαθώ να μην τον σκέφτομαι, φιλώντας άλλους. Δίνομαι φτηνά για να τιμωρούμαι.

Με άλλον είμαι, άλλον γουστάρω, άλλον φιλούσα χτες το βράδυ και άλλος με χάιδευε ερωτικά όλο το απόγευμα. Είμαι σκρόφα. Κι έπεται συνέχεια.

Είμαι ερωτευμένη μ'έναν άνθρωπο που δε θα γυρίσει να με κοιτάξει. Είναι με άλλη. Κι εδώ που τα λέμε κι εγώ με άλλον είμαι. Αλλά τον ερωτεύτηκα. Δεν είναι πιο όμορφος, ούτε πιο έξυπνος. Το μόνο προτέρημά του είναι ότι είναι εδώ κι ότι πηγαίνουμε βόλτες με το αμάξι. Θέλω να του το πω. Θέλω να το πω και στον άλλον, αλλά δεν μπορώ. Οι βόλτες μας τελειώνουν. Ο χρόνος μου μαζί του τελειώνει. Κάθε μέρα ζω για την ώρα που θα τον δω. Δεν έπρεπε να συμβεί αυτό τώρα. Και δεν ξέρω καν γιατί αποφάσισα να ασχοληθώ με το blogging. Μάλλον για να λέω αυτά που δεν μπορώ να πω σε κανέναν άλλον. Τα απαγορευμένα. Τα αληθινά.